Legal Alert | Wodorowa rzeczywistość

Gospodarka wodorowa UE w trzech fazach

Założenia Strategii Wodorowej określone przez KE zmierzać mają do osiągnięcia poszczególnych wskazanych poniżej faz według określonego harmonogramu. Obserwując jednak krajowe realia rozwoju i funkcjonowania infrastruktury wodorowej stwierdzić można, że ramy czasowe powyższych etapów zostaną przesunięte w czasie.

Faza I 2020–2024: 

• instalacja zasilanych energią z OZE elektrolizerów o mocy co najmniej 6 GW;
• głównie lokalna produkcja wodoru;
• mieszanie wodoru z gazem ziemnym.

Faza II 2025–2030: 

• implementacja wodoru do zintegrowanego systemu energetycznego;
• osiągnięcie 40 GW mocy elektrolizerów zasilanych z OZE;
• zdefiniowanie zapotrzebowania na unijną infrastrukturę logistyczną;
• stworzenie sieci stacji tankowania wodoru;
• częściowe przekształcenie sieci gazowych na potrzeby przesyłania wodoru.

Faza III 2031–2050: 

• osiągnięcie dojrzałości technologii wodoru odnawialnego.
  
  

Polska Strategia Wodorowa

Polska Strategia Wodorowa do 2030 r. z perspektywą do roku 2040 zakłada osiągnięcie przez Polskę 6 celów ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania niskoemisyjnego i odnawialnego wodoru. Są to:

1. wdrożenie technologii wodorowych w energetyce;
2. wykorzystanie wodoru jako paliwa alternatywnego w transporcie;
3. wsparcie dekarbonizacji przemysłu;
4. produkcja wodoru w nowych instalacjach;
5. sprawna i bezpieczna dystrybucja wodoru;
6. stworzenie stabilnego otoczenia regulacyjnego.

Strategia określa założenia do stworzenia przestrzeni dla rozwoju wodoru w takich gałęziach gospodarki jak: energetyka, ciepłownictwo, transport i przemysł. Ponadto, przewidywane są rozwiązania promujące produkcję wodoru w nowych instalacjach, a także mechanizmy  zapewniające sprawny i bezpieczny przesył, dystrybucję i magazynowanie wodoru. W konsekwencji powyższych założeń niezbędne jest stworzenie odpowiednich regulacji – w praktyce oznacza to konieczność wprowadzenia nowych przepisów.

Nowe definicje w Prawie energetycznym

Regulacje wprowadziły modyfikacje dotychczasowych przepisów oraz szereg nowych definicji, wśród których występują m.in.:

• zmiana w obowiązującej definicji paliw uzupełnionej o wodór jako czwarty oddzielny rodzaj paliwa (obok paliw stałych, ciekłych i gazowych);
• wodór odnawialny – wodór wytworzony z odnawialnych źródeł energii w instalacjach OZE;
• wodór niskoemisyjny – wodór pochodzący ze źródeł nieodnawialnych, wytworzony w sposób niewyrządzający poważnych szkód dla środowiska oraz spełniający wymóg redukcji emisji na poziomie 73,4 %;
• wodór odnawialny pochodzenia niebiologicznego – wodór pochodzący z OZE, wyprodukowany zgodnie z metodykami określonymi dla odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego;
• zmiany uwzględniające wodór w definicjach: przesyłania, dystrybucji, magazynowania, wytwarzania i sprzedaży wodoru, zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe, przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, zarządzania ograniczeniami systemowymi;
• wprowadzenie definicji operatorów: operatora systemu przesyłowego wodorowego, operatora systemu dystrybucyjnego wodorowego, operatora systemu magazynowania wodoru, operatora systemu połączonego, operatora systemu połączonego wodorowego, operatora systemu połączonego gazowo- wodorowego;

Przepisy wprowadzają również zakres obowiązków wskazanych powyżej operatorów. 

• wprowadzenie definicji sieci: sieci przesyłowej wodorowej, sieci dystrybucyjnej wodorowej, sieci wodorowej ograniczonej geograficznie, systemu wodorowego, użytkownika systemu wodorowego, przesyłania wodoru, dystrybucji wodoru, magazynowania wodoru, lokalnego magazynowania wodoru, instalacji magazynowej wodoru i małej instalacji magazynowej wodoru.
  
  

Rozszerzenie kompetencji i obowiązków Prezesa URE 

Skutkiem wprowadzanych regulacji jest rozszerzenie kompetencji i obowiązków Prezesa URE o monitorowanie funkcjonowania systemu wodorowego w zakresie:

• warunków przyłączania podmiotów do sieci wodorowej oraz napraw sieci;
• wypełniania obowiązku publikowania przez operatorów systemów wodorowych informacji dotyczących połączeń międzysystemowych, korzystania z sieci wodorowej i rozdziału zdolności przesyłowych;
• warunków świadczenia usług magazynowania wodoru przez przedsiębiorstwa energetyczne;
• bezpieczeństwa dostarczania wodoru;
• wypełniania wykonywania zadań przez operatorów;
• wypełniania obowiązków przez przedsiębiorstwo energetyczne.